از دور تو دلربا تری باور کن
این را من صاف و ساده هم فهمیدم
من با همه ی سادگی ام از نزدیک
پیچیدگی جهنم ات را دیدم

من پایه ی رفتنت نبودم ، رفتی
تو راه به رفتنم ندادی ، ماندم
رفتی و پل پشت سرت نیز شکست
من فاتحه ی رفاقتت را خواندم

یک بار نه ، صد بار بگو ، صدها بار
من آخرِ قصه ی تو را حدس زدم
پایان تمام قصه ها معلوم است
من صفحه ی آخر تو را هم بلدم

نه ، بی تو ککم نمیگزد باور کن
این را به تو صد بار نگفتم؟ گفتم
حالا تو برو خیال کن من هر روز
با شعر به دست و پای تو می افتم

یک سال و دو روز است که خوبم بی تو
یک سال و دو روز است که کارم این است
کارم شده تلقین که: نباشی ، بهتر
من چاره ی بیچارگی ام تلقین است...